Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
...ilginç farklı bir o kadarda onkunası dizelerdi..
bazen kendini arayan
bazen ümitleri son bulan
çelişkiler yol olmuş bazen
ben sen birlikteliğine serzeniş kalemden akan.bazende şaşkın kalmış kalem.dağınık düşünceler gölgesinde.bir tek aklında kalan vav ama onuda kabullenememiş..dedim ya ilginç kaleme yorum yazmak zorladı açıkcası.ama anladığımı sandığım kadarı ..saygılar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta