Zulüm katran gibi yakar,
Eritir saf altınları!
Ruhlar bedenlerden çıkar,
Can verir tomurcukları.
Hayalleri türbeleşir,
Yetmiş yerde umutları,
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum




Sn İsmail Söylemez
İnsan yer yüzünün en baskın türü olup işbirliği yapan, rekabetçi, çoklu gruplara bölünüp yek pare hareket edebilen sosyal bir varlıktır.
İnsan; evrenin, insanlığın adalet ve merhamet içinde yaşayabilmesi için gerekli olan asgari yönetimi ortaya koyamamıştır.
Bu yüzden, ben duygusu ile hareket eden insan, en vahşi yüzünü de hem cinsine göstermekte tereddüt etmemektedir.
Yaşanılan bunca zulüm, bunca sürgün ve savaşların tek sorumlusu insanın kendisidir.
Şiir sayfamı onurlandırdınız.
Şerefyâb oldum.
Halit Korkmaz
Naçiz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta