Nasıl bir kadim sevdasın ki bilemedim,
Bir gül gibi takıldın, düşmedin gittin yakamdan.
Sen bana sarıldıkça, ben daha da bilendim,
Kaçmasam da hep sen kovaladın arkamdan.
Dört mevsim, yedi iklim, karda ve kışta.
Harın yüreğimde, sonsuz bir yakışta.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta