o öyle ki aşk ki dünya
ölümüne sevdim ben atamı
toprak kabul etmez neferi
kanlar döküldü vatan için
her yeri sardı sisler seninle
açtın ufku inkilaplarınla her zaman
karanlık çağı kapadın aydınlık çağı açtın
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




gün geçtikçe atamızın yokluğu belim olunuuyor böyle bir lider gelmez dünyaya ne kadar gurur duysakta azdır bu vatan asla bölünmez bölemezler kimsenin güçü yetmez
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta