'Hayat bir yoldur.' dediler, yürüdüm, yürüdüm yoruldum.
Gözlerinde konaklayıp aşkınla gönlümü doyurdum.
Gitmek vakti gelmişti ki sesini duydum.
'Kal' diyordun.
İkna oldum.
Vatan bildim gözlerini, obamı oraya kurdum.
Gözyaşın çok akmıştı anlaşılan, bereketliydi toprakların, her yer yemyeşildi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta