Vatan aşkı Şiiri - Ahmet Türkmen 2

Bu toprak kolay durmadı yerinde,
kanla yoğruldu, adım adım.
Bir çocuğun sustuğu yerde
bir millet konuşmayı öğrendi.
Bayrak dediğin bez değil,
gecenin ortasında sabah demek.
Düşerken bile ayağa kalkmayı
bu toprak öğretti hepimize.
Adını fısıldamaz bu vatan,
haykırır rüzgârla birlikte.
Gerekirse susarız,
ama sırtımızı dönmeyiz hiçbir vakit.
Ben bu toprağı
övmek için sevmedim;
üzerinde durduğum için,
beni ben yaptığı için sevdim.