Vatan bazen gölgesidir bir çınar ağacıdır parkımızda.
En güzel yeridir, hep birlikte söylediğimiz o direniş şarkımızda.
Vatan budur; topraktır, nefestir, sudur.
Ekmektir varken, umuttur fokur fokur kaynartırken kanımızı
Bazen yoksul, küçük bir kız çocuğudur vatan
Lüx bir otomobil ezmiştir evinin önünde oynarken.
Söyleyin,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta