Vaslına Ermeyen Aşık

Dost, senin aşkın oku taştan eder eyler güzer
Kim bu meydâna girer, candan ü baştan geçer

Aşk bir deryâdır kim sahili yok, haddi yok
Bir kez ona düşen âşık, hem serden geçer

Akl u tedbîr ne mümkin bu belâ yolunda
Bu yola giren kişi, fikr ü imkândan geçer

Bir nefes sensiz olan ömrü hayât saymazım
Vaslına ermeyen âşık, nice zindândan geçer

Gül yüzün şevkine bin bülbül olur nâlân
Her kim ol gonceye yâr oldu, figândan geçer

Zühd ü takvâ neylesin aşkın şarâbın içmeyen
Bu mey içen kişi, cennet ü rıdvândan geçer

Hûr u gılmân ne bilür zevkini bu sevdânın
Aşkı Hak olan eren, hûr ü gılmândan geçer

Can dediğin nedir ol yâr yoluna nisbetle
Âşık ol kim bu yolda yüz bin candan geçer

Aşk bir ateştir kim düşse kül eyler aklı
Bu od’a yanan kişi, sûd ü ziyândan geçer

Katre iken ummâna varır âşık-ı şeydâ
Kendin unutan er, ad ile şândan geçer

Halk içinde gezer amma özü tenhâdadır
Hak ile olan kişi, cümle cihândan geçer

Nefsini terk etmeyen yâre nasîb olmaz
Bu dergâha giren, benlik ü andan geçer

Gözyaşıdır sermâye bu pazâr-ı aşk içre
Bu bazârda kâr isteyen, mal u mâldan geçer

Aşkın emri gelicek ferman olur cânlara
Bu fermânı tutanlar, hükm ü sultândan geçer

Her belâ kim sana gelsin, şeref olur âşıka
Âşık ol kim bu yolda nâm u nîşândan geçer