Vasiyetim Şiiri - Mavi And Karahindiba

vermeyin hikâyemi
şairlerin eline
diye vasiyet etmiştim
şiirimin birinde

hikâyemi yazanın
kalemi kırılsın...

şairden
ve türkü dinleyenden
zarar gelmez
derken bir zamanlar
kefil de olurdum onlara

şimdilerde
utandırdılar beni
kefil olduğum güne hay ben...

gün kaygısı gütmedim
varsın onlar gelsin güne

ödül mü
mansiyon dahi istemem

içim kaynar
peri kızı gelir tatlı tatlı
yazarım şiirlerimi
içimi döktüm derim
ödülden bana ne
duygularım benimdir
ödülün gölgesi düşmesin üstüne

yazdığınız gibi yaşayın derim hep
dost görünüp
kuyusunu kazmayın yazanın

kefil olduğum resmi yırttım...

şimdi ben
nasıl bir resim çizeyim...
yerle gök arası kadar
artık ihanetin mesafesi
gözlerini kısarak bak mesafeye
sığmaz yoksa
şairlik belgesine
ihanetin sesi

meşhur olmayacak
hiç bir şair
benim hikâyemle
buna iznim yok
kimse cüret etmesin

vasiyetimdir
vermeyecekler hikâyemi
şairlerin eline

şairliğe ihaneti bulaştıran
kambur kalemlerinin
altında
deve kuşu ile
mektuplaşsınlar

ve vasiyetimi
tutuşturduğum eller!
özel ricamdır
özellikle uygulasınlar

yani dostlar
ben ölürsem
beni şiirlerim ile yıkayın
Ahmet Kaya'nın sesine gömün...