Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsana vasiyet ölüm getirmez
Vefasız uzanan ele dokunma
Orasına kimse bir şey götürmez
Helaldan olmayan mala dokunma
teşekkürler öğütlerinize
saygılar üstadım
Yüreğin ve kalemin dert görmesin üstadım-dostum.
Mükemmel bir şiirinizi daha okudum ..
Tebrik ve sevgilerimle
Başlığı okuyunca eyvah dedim tuncay kardeşim veda erdiyor aramızdan çekilmek istiyor dedim sonra ilk mısra korkumu dağıttı ve güzel bir şiir okudum, Hakkımız sana anamızın ak sütü gibi halal olsun, insan bu şiiri okudukça ölümü hatırlar insanlığı hatırlar, dünyanın fani Ahiretin baki olduğunu idrak eder, Allah razı olsun, Tebriklerimi sunarım
selam ve düa ile
Mikdat Bal
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta