Vasiyet Şiiri - Dağlar Özügüç

Ben ölüp gittikten sonra bile
Beni kimseye unutturma
Bırak odam dağınık kalsın
Kitaplarımda kuru güller saklansın
Ceketim askıda beni beklesin
Hırkamı koltuğun üstünde isterim
İlaçlarımı artık at gitsin
Onları zevkle içmediğimi bilirsin
Hayat ile ilgili neler düşündüğümü
Sevdiklerim bilsin öğrensin
Çocuklarıma saygı vasiyetimdir
Kardeş en güzel dünya rızkıdır doyamazsın
Şiirlerimi yazarken geçmişe dalardım
Geçen o mutlu günlere hayrandım
Aslında ben iyi yaşadım
Gidince senden başka bir şeyde
Gözüm kalmayacak
Bu yürek seni asla unutmayacak