Vasisdas Emmoğlu - Gurbetçi Taşlaması

Mercedes’i çekmiz kapısının önüne
Güneş gözlüğünü takmış asık yüzüne
Almanca karışmış bozuk sözüne
Lisanı sanki bir kibar oldu.

Vasisdas diyerek selam çakıyor
‚Nörüyon‘ diyene aval aval bakıyor
Durduk yere bize bir hava atıyor
Dili dönmez ama bir rüzgâr oldu.

Bavuldan bir "Şokolade" çıkardı hemen
Dedi "orada iş, inan ki sonsuz güven"
Bitince hediye, bitti serüven
Parayı görenler bir şikar oldu.

"Tozlu buralar" der güya Alaman yerlisi
Unutmuş maziyi, çocukluğu, gerisi
Burnu Kafdağına çıkmıs Hans’ın irisi
Bizim emmoğlu da bir hünkâr oldu.

Köşektaş’ta gaza basar bir başka
Gelmez artık buraya her zaman aşkla
Görünce acıdım, dedim ki keşke
Garip köylüye bak, bir ağyar oldu.

İzin biter elbet, veda yaraşır
Hasretlik dilleri yine dalaşır
Dövizler bitince aklı karışır
Alaman hasretiyle bir efkâr oldu.