Eli balda yağda, her an ‘Acım! ’ der
Aklı cüzdanında, ‘Hiç param yok! ’ der
Beleş evde yaşar, ‘Evim olsa! ’ der
Kişiliği özgün, varyemez Recep!
Ulaşım ve yemek hepten bedava;
On gözden ağlar ki o başka dava!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta