1972--Osmaniye -Finike
nerede o bahar günü
gezginler gibi hazırlanış
geride kaygıya gerek yok
her ihtiyaç yanımızda
özlemesin bekleyen dönüşümüzü
yemin etmiş gibi dönermiyiz bilinmez
arzumuz Nil havzasında aşiyan
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Selam, boşuna dememişler; tebdili mekânda ferahlık vardır diye. Her gün olan üzücü olaylar ve bu karmaşa ortamında, şiirleriniz ab-ı hayat bir iksir, bir ilaç gibi...Ne mutlu o gözlere ki güzellikleri görür araştırır...Öyleleri de var ki kendi kötümserliği ve mülevves ruhu ile nerede bir kusur varsa onu araştırıp bulmak , ve insanların yüzüne vurmakta mahirdir...Allah kısmet etmemiştir iyiyi güzeli görmez gözleri...İnsan zamanla anlıyor ki, mutlu insanlar; işinde gücünde çalışan, ve imkanları nisbetinde gezen yeni insanlarla tanışıp yenilikleri keşfedenlerdir bana göre...
Şiirinizi okumak bana bunları düşündürdü; güzel bir şiirdi...Ben de oraları görmüş gibi huzur ve mutluluk hazzını tattım teşekkürler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta