yavuzbayram77gmail.com
Derin bir ah çekti,
Uykuya teslim gözlerini araladı,
Belirsiz baktı geceye.
Kocaman şehrin köhne sokağında,
İtilmiş yalnızlığına sırtını dayadı,
Büzüştü, oturdu bir kağıt parçasına.
Ne umutlarla gelmişti şehire...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Umutsuzların , ışıksızların yarınsızların hikayesidir, bu yaşanan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta