Şehrin varoşları,yüksek bir edayla
Kentin merkezine şöyle bir bakıyordu
Beşevlerde bir varoş çocuğu
Her zaman yağtığı gibi
Yürüyerek okuluna gidiyordu
Hayatı anlamaya, adam olamaya çalışıyordu
İçin içinde ağlıyordu
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta