aklıma düştüğün zaman..
sana dalıyor arzularım.
ellerim ellerinde terlesin istiyorum.
eğer vakitsizse seni yaşıyorum en baştan.
yokluğunda bir varoş büyüyor yüreğimde..
sarılırsan
evime dünüyorum...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




varoş; hiç sahip olamayacagımız seyleri kaybetmenin bilinci..umarım evinizi bulursunuz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta