Sevilmek..
Belki benliğe kendi değerini hissettiren.
Yeniden varlığını hissedişlerde gezdiren.
Oysa yalnızlığın uçurumlarını mesken edinmişken,
Yazık!
Artık ne sevmek bir anlam mukabilinde sen lugatında,
N e de sevilebilmek hissiyatı karşılıksızca..
Sadece inancını yitirmişlikler..
Yorgunluklar bir de kırgınlıkların işte kelime anlamıyla..
Oysa Eliftir varoluş sebebine anlam katan da
Pişmişliğinde kavrulmadan yoklugundur ancak elde kalan.
Bir de Nununu yitirmişlikler varsa,
Cesedi kaldırılmayı unutulmuş bir ölüden ne farklıdır bu adam?
Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım
Devamını Oku
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta