Kendine gülerek bakan bu adamda benmiyim?
Sanki hiç yaşamadım o acıları
Sanki geçen gün aynaya bakarken dolan gözler benim değildi,
Geçmişe dalarak bakan gözlerin altındaki iki el arasındaki baş kimindiki?
Hani asla yalan söylemezdi o gözler
hani o yalan söylemeyen gözlerin sahibinin sözleri hep insancıldı
olamaz tanrım! olamaz...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta