22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Güneş battı karanlık sulara
Aysultan çıka gelir az sonra
Bir gecelik saltanat hakkına...
Yıldız dökümü sonsuzluk tavanında
Kendime dönük hiçlik aynasında
Bir bok böceği karasından
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




İnsan olmak ne demeye bu sözler üzerine kim bilir ne kadar kitap yazılması
Gerekir herkes görünüş olarak insandır gerçekten insan olabilmek için bir
Ömür yetmez herkes kendisinin en iyi insan olduğunu savunur durur bu
Çekişme ve kavgalar dünya var oldukça sürüp gidecektir kimin gerçek
İnsan olduğu ancak Hakkın huzurunda belli olacaktır kalemine gönlüne
Sağlık hocam tebrik ederim saygılar selamlarımı sunarım
Şahane bir yorum! Ben bile bu kadarını anlatamazdım. Teşekkürler!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta