İnsan var oluşta sadece insandı...
Sonra birileri geldi insanları ikiye ayırdı artık kadın ve erkek vardı. Bu ayırmayı o kadar çok sevdiler ki Tuttular onları da ikiye ayırdılar. Baktılar ayırdıkça güç daha kolay elde ediliyor. Ayırdıklarını da ikiye ayırdılar. Düzen öyle ikiye ayıra ayıra devam etti. Birileri gittikçe fakirleşti
birileri gücüne güç kattı.
Ve en büyük yalanı matah bir şeymiş gibi uydurdular "Zirve tek kişiliktir"
Oysa becerdikleri yegane şey büyük kalabalıklarda Tek kişilik yalnızlıklar oldu...! ! !
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta