Bir akvaryumun icinde
Saskin gozlerle alismadigi sinirlara bakan kucuk bir balik
Sonlu olan bir mekanin bunaltici baskisini yasiyordu
Oysa sinirlari olmayan mekandan
Sonsuzlugun iliklere kadar yasandigi okyanustan geliyordu
Ozluyordu okyanus hayatini
Ne guzeldi mavilikleri gozune doldurup
O yosun kokusunu icine cekmek
Ozgurluk sonsuzluk ve sinirsizlik icinde ne guzel yasaniyor diyordu
Ama sonra bu kadar ozleme ragmen
Okyanus yasamindaki anlayamamazliklari
Ve mutsuzluklari
Saskinliklari geldi aklina
Sonsuzluk icinde goremiyordu kendini o zaman
Ozgurlugunu sonsuzluk icinde yasamayi bilmiyordu
Sinirsizligin icinde kayboluyordu
Sinirsizlik icinde kendini bir yere ait hissetmeyi bilmiyordu
Urperdi bunu dusununce
Ozgurlugun en sinirsizi icinde iken
Ozgurlugunun tadini bilmeden yasamisti
Ve simdi bir akvaryumda
Sinirlari taniyordu
Ve sinirlar icinde yasarken
Sinirsizlik icinde bir nesne olabilmeyi
Ve bir yere ait olabilmeyi ogrenmesti
Ve sonsuzlugun icinde kendini ifade edebilmeyi
Sonlu bir akvaryumun icinde gormustu
Ve yosunun yesilinin guzelligini
Ve kokusunun yasam bagislayan tadini
Simdi plastik nesnelerden ogreniyordu
Maviligin huzur veren tonunu simdi
Akvaryumun renksiz yapay dokusunda ogreniyordu
Olmanin bilmek olmadigini anliyordu simdi
Yasamanin deneyimsiz duyumsamak olmadigini ogreniyordu
Bilmek icin deneyimin muhtesemligini goruyordu
Bu kendisine tutsak bir omre bedel olsada
Artik bilerek hayal edebilecegi bir yasamin guzelligi vardi
Anliyor ve biliyordu
Anlamsizliklar icinde
Ve tadini bilmeden
Anlamadan ozgurluk icinde olmaktansa
Ozgurlugun tadini ozgurlukten uzakta bilerek
Ve anlayarak yasiyordu simdi
Kayıt Tarihi : 23.8.2005 00:49:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!