kapınızı çalan ben değildim
bir kuş gibi göğünüzde kanat çırptım
kimi zaman da bir kaldırım taşıydım
-göğsümde topuk sesleriniz vardı
uzak bir istanbul durağıydı bakışınız
bir zaman bekledim, gelmediniz.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




oldukca manidar.kutlarım fark edemiyen yüreklere sitem yollayan şiiri tam puanla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta