kapınızı çalan ben değildim
bir kuş gibi göğünüzde kanat çırptım
kimi zaman da bir kaldırım taşıydım
-göğsümde topuk sesleriniz vardı
uzak bir istanbul durağıydı bakışınız
bir zaman bekledim, gelmediniz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




oldukca manidar.kutlarım fark edemiyen yüreklere sitem yollayan şiiri tam puanla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta