Bir yaklaşım yapmak istiyorum
Yoksulluğun denizinde,
Kelimeleri örte örte,unutuldu geleceğimiz
Tat vermeyen bu hayatın,acımasız zenginliği
Büyümeye yüz tutarak değil
Yok oluşta kaybolmuş her şeyimiz,
Utanan niye biziz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta