Bir ses var kâinatın derin boşluğunda,
Sessizlik sandığın şey, aslında bir hitap.
Atomdan galaksiye uzanan o nida
Diyor ki: “Ben tesadüf değilim.”
Bir yaprak düşerken ölçüyle iner,
Rüzgâr bile emre itaatkâr.
Güneş hiç şaşırmaz yolunu,
Yıldızlar isyan etmez geceye.
Ey insan,
Sen niçin sahipsiz sanırsın kendini?
Bir kalbin var, durmadan atan;
Bir aklın var, sonsuzu soran.
Birliktir bu düzenin adı,
Çoklukta tecelli eden tek hakikat.
Aynı eldir misal çiçeği boyayan,
Aynı kudrettir ruhu üfleyen.
Varlık asla tesadüf olamaz, Allah vardır,
Allah birdir, Hay’dır, ezelî ve ebedîdir.
Her zerre “O” diye titrer varlığında, esbaba baksan nur ıle tevhid ile,
Her nefesinde ise, görünmeyen bir emre secde etmiştir .....
Kayıt Tarihi : 27.12.2025 18:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!