Bir anlam yüklemek için bin anlam işitmek gerekirmiş
Ve şimdi yürüyorum başım yerde
Kalmamış eski halimden eser
Bir şeyler işitiyorum, sesleri 1400 yıl önceden
Kilitlenip kalmamak için bir sebep göster
Dönüp kendime şöyle diyorum
Nerede o çizgi, o düş ve o renkler
Yalnızlığın sessiz sularından beslenirdin
Buydu senin için en güzel maden
Şimdi bir parçan bir dağın ardında kalmış
Bir parçan okyanusun ortasında seyre açık
Umut seni tekrar kollarına almış
Haber veriyor yarınların o gür yapıcı sesinden
Unut umudun verdiği acıları
Sürüklen arkasından prangalarını çek
Şimdi söyle bana var mı eksik bir şey
Ne kadar tamamsa varlığın
İşte o kadar tam her şey...
Kayıt Tarihi : 17.11.2014 21:24:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Elif Kaçmaz](https://www.antoloji.com/i/siir/2014/11/17/varlik-56.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!