boş ve soğuk odalar kuruyorum sana
binalar merkezler yığınlar ve ve ve
koruyorum deli gibi onları kendimden
ve yaklaşan her türlü iyilikten bile
varlığımla büyütüyorum adına
kurduğum bütün servetimi
sonra giderek daha çok ediniyorum her şeyden
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta