gülerken ağlayanlar vardır;
dertlerini saklamayı becerdiklerini sanırlar...
oysa gözleri dalarken uzaklara; öyle açık verirler ki
görmemek imkansızdır içlerindeki eksikleri.
sevdiklerinden kaçmışlardır kimbilir
çünkü fedakarlıktır bunun adı
korkaklıkla adlandırılamaz değil mi!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta