Varlığınla verdiğin acıya katlanamıyorum…
Yokluğunla açtığın yaraysa , çok daha büyük…
Bu acıdan nasıl kurtulabilirim bilmiyorum…
Sokağa atıyorum kendimi , yönüm neresi bakmadan…
Can havliyle koşuyorum sadece , umarsızca…
Göz yaşlarım , rüzgardan saçlarımı ıslatıyor…
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta