Varlığını bilerek yokluğunda yaşamak,
Suskun bir çığlık gibi düşer gecelere.
Ne yıldızların ışığı avutur beni,
Ne de sabahın umut dolu nefesi
Seni görmek değil özlediğim,
Ama bilmek ki ordasın bir yerlerde.
Belki bir rüzgar dokunur tenime,
Belki bir melodi yankılanır sessizce.
Yokluğunda bile varlığınla konuşurum,
Gölgeni hatıraların arkasından çekerim.
Bir gülüşünün iziyle aydınlanır günlerim,
Ama o iz, hep karanlıkta kaybolur.
Varlığını bilmek, her şeye yetiyor derdim,
Ama bu yalanla kaç geceyi yaktım kim bilir.
Yokluğunda tamamlanan bir varlığa tutunmak,
Öğretiyor insana, hem sevmeyi hem yanmayı.
Varlığını bilerek yokluğunda yaşamak,
Bir rüyanın içinde uyumaya benzer.
Sen hep ordasın, bir nefes kadar yakın,
Ama hep ulaşılamaz, bir düş kadar uzak.
Kayıt Tarihi : 28.4.2025 13:13:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!