Nihal’im…
Seninle güne merhaba dediğimde
İçimde bir çocuk uyanıyor, Freud’un dediği gibi…
O çocuk, güven arıyor, şefkate hasret
Ve sen, bir anda hem güvenin hem şefkatin canlı sureti olarak çıkıyorsun karşıma.
Her kelimen, her mesajın, ruhumun en hassas tellerini titretirken
Dünyadaki tüm karmaşa bir an duruyor, sadece sen kalıyorsun gözlerimde.
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Devamını Oku
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta