Adımı söylerken adına siirler yazıyordum oysaki
Kalemsiz kağıtsız kimsenin okumaması için
Içimden mısralar geçerken ışıkları bile söndürüp
Karşıda onun simasini görürcesine sevinçli
Karanlığın gideceğini gün doğduğunda odamdaki varlığının biteceğini bile bile ümitli
Birtek adimi deyişine herseyi yapıyordum
Varlığı icin dualar ederken
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta