Varlığın canı…
Gökyüzü bağırdı, bulutlar karıştı,
Kayıplar çıkıp, göründü gerçekler,
Karanlığın aydınlığı, caddeye düştü,
Işıklar söndü, sanki küstü…
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta