beni ben yapan Annem'e...
Yokluğun düşüncesi bile her gün batımında
İçimde yanan kızıl bir hançer olur Annem.
Gecenin en zalim saatlerinde,
Çıkmaz yolların darlığında,
Çaresizliğine düştüğüm dünyada,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




'..Başlangıcı bitiş olan sevgilerin harmanında
Her gün gönlümü kırpan şu dünya hâllerinde
Başımı naçar ellerimin arasına aldığımda
Melekleşen ellerinle varlığımı bütünleyensin Annem..'
duyguların doruğu bu olsa gerek diye düşündürdü ve bir o kadar da tatlı bir hüzün düşürdü içime..!
kutlarım Sevgili Hülya Şimşek..!
Cem Özdemir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta