Yokluğun yüreğime kazılmış,bir makber
Varlığın bedenime müjdeli haber
Yokluğun sensizliğe seslendiğim minber
Varlığın işittiğim en güzel ezber...
Yokluğun hiçliğin ötesinde kalan miğfer..
Varlığın ebedi mutluk kapısında nöbetçi,er
sevdam varlığın bana yeter.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel şiirinzi begeniyle okudum tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta