Sevmek, anlayıp hissedebilmektir
Kavuşabilmek sonsuzluğa,
Bir kişide topluma,
Bir kişide doğaya, öze, anlama…
Çaresiz, gamlı ve sessizim
Ağır ağır, ninni gibi işliyorum acıları
Varlığım kirpiklerinde saklı…
Dört yanım buz tutuyor
Dört yanım ter
Kokuyorum…
Çürümüş bir bedeni andırıyorum
Hayatın kokuşmuşluğunda saflık var olmalı
Sana dönüyorum…
Nem kokan duvarlar üstüme yıkılıyor
Ve yeryüzünün her karışından insan kemikleri fışkırıyor
Ölüler sohbete,
Yaşayanlar savaşa,
Ben ise sana duruyorum
Özlem kokuyorum
Hasret, acı, keder…
...
...
Kayıt Tarihi : 20.1.2026 01:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!