Uğramış düşüncenin, mazgal arkasına.
Sesleniyor ön tarafdakilere, görmüyor musunuz diye. Varılıyor mu farkına? Çalıyor mu trenin sireni?
Çıkıyor mu duman? Kusuyor halk tüm öfkesini.
İzleniyor olanlar mazgal arkasından, körelmiyor bıçak miras davasından. Yatıyor vücutlar teneşir taşına, ağlıyor insanlar. Bir parça variyet için.
O denli o denli çok beklettin
Alıştırdın bekletmeye kendini
Çok zamanlar geçti de geldin
Senden çok seviyorum senin özlemini
Devamını Oku
Alıştırdın bekletmeye kendini
Çok zamanlar geçti de geldin
Senden çok seviyorum senin özlemini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta