Tınısı kalmış koncerto gibiyim.
Endişeme şerbet olsa,
Balı aksa,
Yesem doysam.
Bin soruda
Bir cevap bulsam.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler....Güzel biir siir....Sevgilerle Gülizar TURGUT
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta