O mübarek, şafak sökerken aklıma düştü,
Bu bir mübarek vakitte yine gönlüme düştü.
Ezan sesi de yükseldi şehirden gökyüzüne
Gözyaşlarım da süzüldü birkaç hisli satıra,
Ezan sesleriyle inlerken bin bir âlemle ben,
Titriyordu evrenle birlikte yanan ruhumda.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta