Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Nefs ile benlik sararken,
Şükür etmedim Hak varken,
Belki de düzelir derken,
Mutlu yuvamı batırdım.
her zaman elindeki ile yetinmek gerekir,
daha fazlada olur insan gözü,ama hep kaybeder.
Maddi olarak kazançlı görünse de insanlığını kaybeder.
yüreğinize sağlık hocam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta