Sen akşam vakti evinin yolunu tutarken,
Aşağılardan balyoz sesleri geliyordu,
Loş ışıklar karanlığa göz kırparken,
Denizin iyot kokusu şakakları yalıyordu.
Keskin metal çıkıntıları korku salarken,
Menhol çukurları yüreğimizi hoplatıyordu,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta