-Arkadaşım Ahmet Nafi ye ithaf-
Kekik kokan kırların hasreti var yürekte,
Ah ne günlerim vardı, acı günler ardında…
Zaman şimdi geçiyor, halime gülerekte,
Isıtmıyor gönlümü bir lâhza kanadında;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
