Öyle oturmak yoktur
Sorun pek çoktur
Koltuk ateşten gömlektir
Köşk var, meşk yok
Sevgiliye bak bir
Hemen olur hır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kimseye engel değiller
Tek dertleri anlaşılmak
Asıl anlayamayan engellidir
Adayı var, engelli yok...duygu ve düsüncelerin adeta bir ders gibi kalemlerin ucundan dökülmüs beyaz sayfalara...
kutluyorum
sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta