Beyaz yolların karanlık yolcusuyum bugünlerde
Ne bir çocuk, ne bir genç
Ne de bir yaşlı biniyor bindiğim trenlere, otobüslere
Adım adım adımlara yürüyorum,
Varamıyorum işte, ne ona, ne sana, ne kendime
Güzel telli kemanın çirkin sesiyim bugünlerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



