Koşuyorum
Amacım var, belli
Varacağım yer meçhul...
Duruyorum
Kulak verip dinliyorum
Sessiz kalabalığın sesini...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Çok doğru,
varacağımız yer başlangıcın ta kendisi.
Kaleminize sağlık.=:)))
Bir döngü..
Sondan başa!
Hepimizin varacağı bir yer var ağabey.
Felsefi ve tasavvufi bir döngü..
Tebriklerimle
Koşuyorum
Amacım belli
Varacağım yer başlangıcın ta kendisi...
vardıgımız yer başlangıç olmamalıı
sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta