Ne zamandır kendimde değilmişim.
Oysa bu durağanlık beni öyle bir iklime kattı ki
Varabildiğim cevher doğanın mucizesiydi kalbime.
Hani canlıların içinde bir ahesteyken yaşam.
Canın cananın belki can çekişirken.
Belki öz bi can bulmak isterken yürekten.
Canlanıyordu işte o noktada candan dileyişlerin.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta