Yakamozların derin maviliklerle öpüştüğü yerde
Vuslat seslerini dinliyorum.
Umurumda değil artık, ne hayat ne bu dünya.
Karanlıklar perisi ile kucaklaşıyorum
Yıldız seslerindeki fısıltılarla raks etmek VAR YA...
Her şeyden vazgeçmenin hazzını yaşıyorum.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta