İnsan dediğimiz, kendi öz kitabımızı çözemeden,
Bir nefes durup, karşımızdakini dinlemeden,
Bire bin isteyip bir katre sevgiyi vermeden,
Aşkla yaratılmış bu alemlerden
Boş bir çuval gibi göçüp gitmek VAR YA.
Uzattığım ama tutulmayan elimi,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta