Vakitsiz,zamansız çıkar da bir gün,
Düştüğü yürekte,var olur sevda.
Aşık yanar iken,aşk ateşiyle,
Gönülde tutuşur,hâr olur sevda.
Aşk ateşi sarar,sefil bedeni,
Hiç kimseler bilmez,nedir nedeni,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



